Camilla Monga
wpZimmer resident in 2019
Camilla Monga liep school aan de Ecole Supérieure des Arts Saint-Luc Bruxelles en studeerde af aan de Fine Arts Academy Brera in Milan. Ze leefde in Milan waar ze werkte als danser voor Aiep Contemporary Dance Company van Arielle Vidach. Ze was een Choreograaf in Spazio Project 2013/2014 met ondersteuning van het International Choreographic Arts Centre (ICK Amsterdam) van Emio Greco. Ze haalde een post-graduaat New Research Cycling aan P.A.R.T.S. academie Brussel. Haar projecten maakten deel uit van verschillende hedendaagse dansevenementen in Brussel: Uovo Performing Festival-Milan, NaoCrea-Milan, Vetrina XL Anticorpi-Ravenna, Biennale for young artists-Thessaloniki, Opera Estate Festival CSC-Bassano del Grappa, ZPC Plesni Centar Zagreb Residency Program-Zagreb, Julidans LAB for young choreographers-Amsterdam, P.A.R.T.S. showcase – Bruxelles, Camping CND Centre National de la Danse- Paris, La Manufacture – Aurillac FR.
Sinds 2012 werkt ze als choreograaf samen met de muzikant Luca Lska om haar onderzoek naar geluidskunst verder te ontwikkelen. Ze heeft een diepe interesse in zowel fysica als alle wiskundige modellen die zich focussen op beweging en kinetische leerstructuren. Na haar studies bij de performance theoreticus Bojana Cvejic, begon zij fysica en musicologie te combineren om haar choreografische gedachtes te kunnen vervolledigen. Ze is uitgenodigd om te doceren en haar choreografisch onderzoek te delen aan CND, gecoördineerd door Mathilde Le Monnier gedurende de Summer Camping Workshops in Parijs. In juni 2016 zal zij zich engageren voor het Dance Venice Biennale om een nieuwe versie van haar laatste project “Quartetto Per Oggetti” te presenteren en een workshop te begeleiden voor het Biennale Collage.
projecten
Per Tonos
Wat is Canon Per Tonos? Het is een modulerende canon waarbij de muzieksleutels veranderen. Bach is erin geslaagd om onopgemerkt te moduleren.
De canon toont het vreemde loop-fenomeen: door zich enkel opwaarts en neerwaarts doorheen het hiërarchisch systeem te bewegen eindigt men opnieuw bij het begin. Deze methode herinnert ons aan een sacrale kracht om tijd en ruimte te controleren, in andere woorden: de muziek geeft ons een gevoel van oneindigheid. Het ritme neemt over en een gevoel van oneindigheid ontwaart uit deze menselijke ring van beats.
Dans zou kunnen worden gezien als een manier om uiting te geven aan een oneindig nu en illusoire balans.

credits
Concept & choreografie: Camilla Monga
Dansers: Camilla Monga, Elisa d’Amico, Noemi Bresciani en Lucia Guarino
Saxofonist: Bart Van Beneden
Live muziek: LSKA
Coproductoe: wpZimmer, NAOCREA, van Arteven
Met dank aan Anouk Peeters, Antonello Ghezzi en Simone Azzoni