Iris Donders
wpZimmer resident in 2025
Iris Donders (Nederland, 1992) is een transdisciplinaire kunstenaar.
Ze is geïnteresseerd in het verkennen van de relaties met(in) de meer-dan-menselijke werelden, uitgaande van materiaal-gebaseerd onderzoek. Ze traceert de reis van deze materialen – hun verleden, hun heden en de toekomst die ze zouden kunnen bewonen. Door dit proces ontrafelt ze de verhalen die erin besloten liggen, bevraagt ze hun transformaties, geografische bewegingen en hoe wij ons tot hen verhouden. In performances, installaties en kookkunst ontvouwen deze verhalen zich met een focus op zintuiglijke ervaring.
Iris is lid van het NOON collectief. Samen experimenteren ze door mensen onder te brengen in (fictieve) ruimtes waarin relatie, ecologie en zorg centraal staan. Onlangs creëerden ze een nieuw stuk en nu is het begin ergens anders, dat je in een wereld brengt die gebaseerd is op variaties rond de logica van schuim.
Ze werkt samen met Stef Assandri onder de titel The Echoes of Silence. Het is een langlopend onderzoekscreatieproject met trans-Atlantische ingrediënten. Elke fase van het proces ontvouwt zich in verschillende vormen van delen: lezingen, publicaties, installaties, performances, dialogen en diners.
Als leerkracht, waaronder BRONKS, werkt ze met jonge kinderen en begeleidt ze hen bij het co-creëren van voorstellingen door het gebruik van materialen terwijl ze in hun verbeelding en fantasie duiken.
In 2021 studeerde ze af als Master of Autonomous Design in KASK, Gent (BE). En Bachelor in Communication & Multimedia Design aan de HU University (NL).
projecten
The Echoes of Silence (werktitel)
To migrate is to become entangled between wet tongues
through which words slip,
navigating verbs in parallel tenses.
The Echoes of Silence -werktitel- is een langlopend onderzoeksproject ontwikkeld met trans-Atlantische ingrediënten. Elke fase van het proces ontvouwt zich in verschillende vormen van uitwisseling: lezingen, publicaties, installaties, performances, dialogen en diners. Het project probeert netwerken van affiniteit te weven door middel van een artistieke praktijk, waarbij een verhaal van migratie uit het verleden en het heden wordt getraceerd. Wat zijn de echo’s in het ontvouwen van een migratieproces? Wat koken we als we ver van huis zijn?
Schrijven/lezen neemt de vorm aan van kronieken. Schrijven over migratie wordt een oefening in denken-en-doen met het hele lichaam – een manier van schrijven naar “idear” (Anzaldúa, 2015). Deze tekstualiteiten vormen samen met koken de kern van dit project. Schrijven/lezen gebeurt met het lichaam, koken gebeurt met het lichaam en deze handelingen leiden tot somatische praktijken en gebaren. Het verbinden van migratie met tekst en koken activeert gesprekken en belichaamt geleefde ervaringen van vreemdheid.
Tegelijkertijd werkt plantaardig voedsel als een manier om heimwee te verzachten. De ingrediënten waarmee we koken voeden dit onderzoek zowel als een remedie als een getuige van de reizen die ze hebben afgelegd om onze handen te bereiken. Fruit en groenten fungeren als materialen die doordrenkt zijn van herinneringen en archiveren een verhaal van migratie en globalisering.
Het is de bedoeling om deze geografische bewegingen en hun relatie tot menselijke migratie te bestuderen en om verhalen over migratie en globalisering te verzamelen en te schrijven.
Violence reproduces itself, twists and squeezes
during wordless service.
The silence at the service of history.
