1.0wpZimmerhttps://wpzimmer.be/nl/Nemanja Pavlovichttps://wpzimmer.be/nl/author/nemanja/Love me two times - wpZimmerrich600338<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="HwAdgTFxHX"><a href="https://wpzimmer.be/nl/projecten/love-me-two-times/">Love me two times</a></blockquote><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://wpzimmer.be/nl/projecten/love-me-two-times/embed/#?secret=HwAdgTFxHX" width="600" height="338" title="“Love me two times” — wpZimmer" data-secret="HwAdgTFxHX" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe><script type="text/javascript">
/* <![CDATA[ */
/*! This file is auto-generated */
!function(d,l){"use strict";l.querySelector&&d.addEventListener&&"undefined"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):"link"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document);
//# sourceURL=https://wpzimmer.be/wp-includes/js/wp-embed.min.js
/* ]]> */
</script>
https://wpzimmer.be/wp-content/uploads/Etienne-Guilloteau-loveme2times.jpg900600Uit de laatste lichting afgestudeerden aan P.A.R.T.S. trad Guilloteau op de voorgrond met zijn eindwerk Love me two times, een solo waarin hij het geheugen thematiseert. Vertrokken van de idee om de resten te presenteren van een portret dat hij zelf nooit zag, is de voorstelling een opeenstapeling van ‘mogelijkheden’ geworden. Al kijkend schetst de […]