PROJECT

Elastic Habitat

“These component souls are of many and very different natures, living in territories which are to them vast continents, and rivers, and seas, but which are yet only the bodies of our other component souls; coral reefs and sponge-beds within us; the animal itself being a kind of mean proportional between its house and its soul, and none being able to say where house ends and animal begins, more than they can say where animal ends and soul begins.”

Samuel Butler, Life and Habit

“We have gone sick by following a path of rationalism, male dominance, attention to the surface of things, practicality, bottom-line-ism, we have gone very very sick and the body politic, like any body that is sick is producing anti-bodies (…) a rejection of linear values, a desire to return to a world of magical empowerment of feeling, unimaginable vistas of self exploration, empowerment and hope.”

Terence McKenna

De immersieve installatie Elastic Habitat onderzoekt het imaginaire, onzichtbare of speculatieve lichaam. De bezoeker wordt uitgenodigd om de taal van zijn/ons/elkaars lichaam te exploreren door textiele sculpturen te activeren. De sculpturen zijn gebaseerd op beschrijvingen die mensen tijdens individuele sessies hebben gegeven van hun innerlijke leefwereld en van hun denkbeeldige en gevoelde lichaam. Kunstenaars en designers Helena Dietrich en Janneke Raaphorst hebben dit materiaal vertaald naar een materiële realiteit en omgezet in ‘textiellichamen’.

Door deze textiellichamen te dragen, kruip je letterlijk onder de huid van een ander, waardoor de grenzen tussen je eigen binnen- en buitenkant vervagen. De verrassende interactie die hierdoor ontstaat, provoceert een bevraging van het eigen lichaam en de eigen identiteit. Hoe ervaren we ons lichaam echt? Wat verbeelden we ons? Is een verandering van de eigen perceptie mogelijk? En kan deze verandering een motor zijn voor maatschappelijke verandering?

Première: herfst 2017 – Veem House for Performance (Amsterdam)

Helena Dietrich

Helena Dietrich werkt en woont sinds zes jaren in Brussel. Haar transdisciplinair werk wordt beïnvloed door feministische en postkoloniale theorieën, de studie van rituelen en transformatieve lichaamsexperimenten, en hun politieke en maatschappelijke gevolgen. Haar werk is getoond in Hebbel am Ufer (Berlijn), Beursschouwburg (Brussel), WoWmen festival (Kaaitheater, Brussel), Playground festival (STUK, Leuven), BUDA (Kortrijk), Something Raw festival (Brakke Grond, Amsterdam), Hors Pistes/Cinema Galeries (Brussel). Momenteel werkt ze aan een onderzoeksproject verbonden met KASK Hogeschool en geeft ze les aan LUCA School of Arts.

Janneke Raaphorst

Janneke Raaphorst werkt met tekst en textiel. Ze maakt vliegende tapijten als voertuigen voor fantasie, vertelkunst of reizen, waarbij ze oog heeft voor verbinding én desintegratie. Het contrast tussen geboorte en dood laat ruimte voor transformatie. Haar fascinatie voor het leven van materialen leidde tot een specialisatie in de performativiteit van textiel. Het kan gaan om een plastic zakje dat een t-shirt wordt of om een cateringservice met uit elkaar vallende t-shirts. Als kostuumontwerper werkt ze samen met choreografen in hedendaagse dans. De dansers brengen haar werk tot leven: zij belichamen voortdurende verandering.

Credits

Concept: Helena Dietrich in samenwerking met Janneke RaaphorstVoorbereidende onderzoek, individuele sessies: Helena DietrichTextiellichamen: Janneke RaaphorstSounddesign: Lynn Rin SuemitsuScenografie: in collaboration with Miriam RohdeCoproductie: Buda, wpZimmer, Eau&Gaz, nadine, PianofabriekMet de steun van: Kaaitheater, CAMPO, Zsenne Art Lab