Gosie Vervloessem
© Jef Boes

Gosie Vervloessem

1973 BE

Gosie Vervloessem woont en werkt in Brussel. Ze studeerde pedagogische wetenschappen aan de KULeuven, audiovisuele kunsten aan Sint Lukas Brussel en Advanced Performance and Scenography Study aan a.pass.

Tijdens haar opleiding aan Sint Lukas verkende Gosie via het onderwerp cartografie de wereld van ordenings- en classificatiesystemen. ‘Om iets te kunnen classificeren,’ stelde Luke Howard, ‘moet je in de eerste plaats weten hoe het is ontstaan.’ Het is een uitspraak die aan de basis ligt van Vervloessems vele experimenten en performances, waarvan de eerste prikkelende titels meekregen als How to make your own clouds (2004), How to make your own Dead Sea (2005) en The Volcano Project (2007). Maken betekende van bij aanvang voor Vervloessem: koken, bricoleren, experimenteren.

Met Einat Tuchman creëerde ze Maïzena (2009) en vier jaren later Neo-Maïzena (2013). De laatste maakte de weg vrij voor een symposium en de State of the Arts, een open platform voor kunstenaars die voorstander zijn van de diversiteit in/van de kunstpraktijken en een duurzame ontwikkeling voor artistieke omgevingen.

In 2010 begint Vervloessem te werken onder de noemer Domestic Science Club. Met die naam toert ze alleen of samen met anderen en werkt ze aan lezingen, performances, workshops, recepten en installaties. Steevast experimenteren met de wetten van de huishoudelijke fysica, dat is het basisrecept van al haar presentaties. ‘Alles lijkt zo logisch, maar wat is de logica achter de dingen?’ Vervloessem observeert en bevraagt natuurlijke fenomenen, om hun onderliggende werking te begrijpen en om ze uiteindelijk op miniatuurschaal te reconstrueren. De projecten omvatten Recipes for Disaster: The Market Stand (2012) en The Motherland (2012). Voor Big Fat Failed Beginnings (2013) werkte ze met Naomi Kerkhove en Wendy Van Wynsberghe.

In 2014 verschuift de focus van het werk van Vervloessem naar eten, spijsvertering en indigestie. Het resulteerde in de lezing cum performance The Post Pasteurian World over fermentatie, bacteriën, trage processen en onzichtbare vrienden en vijanden, en in Kiek in de Kök, een praatprogramma over veiligheid en controle in de keuken. Een jaar later maakt Vervloessem Recipes for Disaster: The Magazine & Tupperware Party (2015), waarin opnieuw de kwestie van classificatie centraal staat. Kan alles worden geclassificeerd? Hoe moeten we ons verhouden tot een niet-classificeerbare wereld, een wereld die chaotisch, onhygiënisch en rommelig is?

Met Greeting from Nagasaki (2016), een lecture-performance over de Japanse Duizendknoop, richt Gosie Vervloessem zich op het wij-zij denken met betrekking tot de natuur die ons omringt. Dit opent zowel voor Vervloessem de weg om opnieuw aan het koken te slaan, als even stil te staan bij het migratievraagstuk op een poëtische, absurde wijze. Haar favoriete invasieve soort komt terug in haar video installatie Hush hush of the bush (2018), waarin ze vertelt over haar ontmoetingen met interessante mensen en fascineerde plekken in haar zoektocht naar de Japanse Duizendknoop. Ten slotte komen in The Horror Garden (2018) deze thema’s en vraagstukken terug in een investigative performance waarbij de relatie tussen plant en mens een horrorachtige climax bereikt op drie verschillende plekken: de botanische tuin, het natuurreservaat en de plantage.

Het werk van Vervloessem werd getoond in Recyclart (Brussel), Vooruit (Gent), Beursschouwburg (Brussel), STUK (Leuven), De Brakke Grond (Amsterdam), Belluard Festival (Fribourg), PPPBern, Dock 11 (Berlijn) etc.

Projecten