Inga Huld Hákonardóttir
wpZimmer resident in 2019
Inga Huld Hákonardóttir werd geboren op Höfn in Ijsland en woont en werkt nu in Brussel. Na haar afstuderen aan P.A.R.T.S. in 2014 heeft ze gewerkt in de podiumkunsten als performer, danser en choreograaf.
Als medemaker en performer werkte Inga samen met Eleanor Bauer en componist Chris Peck in de hedendaagse musical MEYOUCYCLE. Ze danste voor Salva Sanchis in zijn meest recente werk Islands and Radical Light en speelde mee/werkte mee aan het project Ballet Mekanique samen met het hedendaagse muziek ensemble ICTUS en GAME (Ghent Advanced Master Ensemble). Ze speelt ook mee in Traces, een werk van Rósa Ómarsdóttir. Inga creëerde verscheidene werken in verschillende samenwerkingsverbanden en heeft vaak met Rósa Ómarsdóttir samengewerkt. Hun werk bestaat uit The Valley, Wilhelm Scream en Da Da Dans; in opdracht voor het IJslands Dansgezelschap. Met Katie Vickers heeft ze Slogan For Modern Times gemaakt en in trio met Rebecca Stillman We will have had darker futures. In 2019 ging ze in première met Against The Sunset.
projecten
Oef!
“Taal is een prachtig instrument. Taal is verschrikkelijk. Taal helpt ons de wereld te zien en te navigeren. Maar taal is ook materie op zich, geworteld in de wereld.
Taal is ook altijd talen, zelfs binnen dezelfde taal, omdat we verschillende rollen spelen en voortdurend wisselen in taalgebruik, zelfs binnen dezelfde zin. Comme ca.
We wisselen ideeën uit en geven kennis door via taal. Taal geeft vorm aan gevoelens (denk maar aan liefdesverklaringen en babytaal). Taal bouwt de politiek die ons hele werk en leven van de wieg tot het graf beschrijft: denk maar aan wetten, instructies, beloften, enz.
Taal is een regen, een bos, een berg van poëzie en taal is ook manipulatie, machtsmisbruik, uitsluiting. En soms wordt taal leeggemaakt door de verwaarlozing van dagelijkse gewoonten en dan betekent het niets meer. Taalgebruikers dreigen vaak in de afgrond van onbegrip te vallen. Eén woord kan volstaan.
Plof.”
credits
Een productie van Enrica Camporesi en Platform 0090 (technische en productionele assistentie, artistiek advies); een coproductie van C-Takt (Pelt) en De Singel – in creatieve residentie bij hetpaleis en Rataplan.
Onderzoek, tekst & performance: Line Mertens & Andrea Rodrigues
Onderzoek & scenografie: Bert Serneels
We Will Have Had Darker Futures
We Will Have Had Darker Futures attempts to weave together the past, present and future; to ask the present to welcome a desirable future by acknowledging the past, and to mix it all up into a time loop allowing our sense of temporality to be blurred.
We Will Have Had Darker Futures thinks of possible new futures through daydreaming, language, and dance while continually emphasizing the passage of time in the act of collective finger knitting. Playing with our sense of anticipation, We Will Have Had Darker Futures is a short term detachment from our immediate surroundings, a visionary parallel reality that contemplates the bounds between past and present.
credits
Concept, choreografie & performance: Katie Vickers, Inga Huld Hákonardóttir and Rebecka Stillman
Lichtontwerp: Clive Mitchell
Kostuumontwerp & scenografie: Sofie Durnez, Wim Muylaert and Mathilda Perrot
Dramaturgie: Dries Douibi
Productie: Kosmonaut
Coproductie: DeSingel, MDT Stockholm
Met de steun van wpZimmer, CC Berchem and de School van Gaasbeek
Again, The Sunset
“Do you remember how real it was that time when we were both so colored by the sun? Do you remember how real it was that time when we were both clouds? Or we were one cloud rather, a unified cloud, colored pink by the sunset.”
De identiteit wordt herhaaldelijk vermenigvuldigd door wat het aanraakt in Again, The Sunset. Het beweegt. Het is een lied, een toespraak een verhaal. Het is een harde steen die hard gemaakt wordt als je hem vasthoudt. Het is stil. En dan wordt het zo luid.
Again, The Sunset nodigt het publiek uit om getuige te zijn van een intiem denkproces en contemplatie waar geluiden en hun texturen onmiskenbaar verbonden zijn met de materialiteit van hun instrumenten. Toch transformeert het lichaam van geluid zichzelf constant.
In het verleden was Inga Huld Hákonardóttir al te gast bij wpZimmer. Tweemaal met Katie Vickers (We will have had darker futures (2017); met Rebecca Stillman en Slogan for Modern Times (2015)) en voor The Valley (2015) met Rósa Ómarsdóttir. Voor haar huidige residentie werkt ze samen met Yann Leguay, de Brusselse componist die zich voornamelijk richt op dematerialisatie, het gebruik van interfaces en de materialiteit van het geheugen.
credits
Concept & performance: Inga Huld Hákonardóttir
Muzikale compositie: Yann Leguay
Lichtontwerp: Gregory Rivoux
Advies: Spela Tusar
Met dank aan Gaëtan Rusquet, Sandy Williams, Mette Edvardsen en Rósa Ómarsdóttir
Productie: Kosmonaut
Co-productie: DeSingel, MDT Stockholm, Kunstenwerkplaats Pianofabriek
Met ondersteuning van wpZimmer, STUK and CAMPO