Leentje Vandenbussche
wpZimmer resident in 2019
Tijdens haar opleiding 3-Dimensionele Vormgeving aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Gent raakte ze in de ban van deze existentiële onderwerpen. Gefascineerd door Becketts ‘Wachten op Godot‘ zocht ze in de ervaring, grafische studies en literatuur naar een gepaste verbeelding voor het Niets. Dit resulteerde in de performance ‘Beckett op zijn plaats‘ (2006). Na haar opleiding Theaterwetenschappen aan de Universiteit van Antwerpen verdiepte ze zich in Alles. Volgens eenzelfde werkmethode maar dit keer vertrekkende uit het schijnbaar tegenovergestelde, volgde hieruit ‘O‘(2010)
Voor de dood verkoos ze in te stappen in het ‘Oefening in verdwijnen‘ traject van Peter Aers en Tijs Ceulemans. Deze samenwerking bracht twee stokpaardjes samen: enerzijds de terugkeervoorstelling van Aers en Ceulemans en anderzijds het grafische en publieke brede onderzoek van Vandenbussche. Binnen het traject maakte Vandenbussche samen met Aers en Ceulemans drie voorstellingen: ‘Light, Medium en Strong‘ (2012). Elk hun tijd nemend om dieper in te gaan op drie verschillende aspecten: hoe je te verhouden met het plotse eindpunt, de biologie van het sterven zelf en tot slot de macht(-eloosheid) t.a.v. je eigen sterven. Wat rest, is Iets.
Naast haar theaterproducties ontwikkelde zich een rode draad in haar grafische voorstudies. Deze komen samen in de expo ‘Alles en Niets‘ en in de uitgave ‘Dood in fictie‘. Voorts was ze één van de oprichters van het intussen ontbonden collectief zie!duif waarbinnen ze Stockholm‘, ‘actie TEDDY‘ en ‘19 juni‘ creëerde.
projecten
Iets Anders (Something Else)
“Als jongen is het mij eens overkomen, dat in het plantsoen mijn bal op het gras rolde. Omdat het verboden was over het gras te lopen, wachtte ik zeker vijf minuten tot er op een bepaald moment helemaal niemand meer was te zien; pas toen durfde ik met bonkend hart over het lage hekje te stappen, de paar passen over het gras te doen en zo snel ik kon terug te springen. Die remming, dat bonkend hart, daar gaat het om. Voelde ik mij onvrij? Niet in het minst. Je mocht nu eenmaal niet over het gras lopen. (…) Ooit was de koning vorst bij de gratie Gods, dan zal de technologie de goddelijke almacht hoogst persoonlijk zijn. Tegen die tijd zal geen telefooncel meer kapotgemaakt worden en niemand zal meer over het gras lopen, ook niet als zijn bal daar ligt.” – Harry Mulish in De Ontdekking van de Hemel
Hoe krijgen we het hart weer aan het bonken? Iets anders zoekt naar antwoorden en waagt zich alvast aan een poging om uw hartslag te verhogen in deze ontdekkingsreis.

credits
Concept & performance: Leentje Vandenbussche
Artistiek assistenten: Godart Bakkers, Lucas Vandervost, Tine Van Aerschot
Scenografie: Jelle Spruyt
Productie: Hiros
Coproductie: Kunstencentrum BUDA
In samenwerking met cc Kortrijk, wpZimmer, Campo en DeStudio